Een icoon van het Duitse weven en het Bauhaus is het Bauhaus-tapijt nr. 2 van Gertrud Arndt uit 1924, omdat het destijds geproduceerde exemplaar in het kantoor van de Bauhaus-oprichter Walter Gropius in Weimar werd gevonden. Dit directeurskantoor diende ook als showroom waar de werken van de verschillende ateliers aan de bezoekers werden voorgesteld (zie vierde illustratie). Walter Gropius' doordachte architectonische ruimtelijke compositie vormde een totaalkunstwerk van verschillende Bauhaus-werken; de basis was de vierkante geometrie van het tapijt van Gertrud Arndt. De designtapijten of Drechlse-tapijten zijn gebaseerd op de gedetailleerde documentatie uit het Bauhaus-archief en op de familieregisters van Gertrud Arndt als bron voor de heruitgave. Het Bauhaus Tapijt nr. 2 bestaat uit 192 speciaal met de hand geknoopte vierkanten, de basiskleurspectra zijn verschillende tinten blauw en grijs, die naar het midden toe door licht- en donkergele vierkanten worden gebroken.

Gertrud Arndt begon haar studie aan het Bauhaus in Weimar in de herfst van 1923. Eigenlijk wilde ze architect worden, maar ze kreeg - net als veel andere Bauhaus-studenten - een plek toegewezen om te studeren in het weven. Daar ontwierp ze twee tapijten, waarvan er één als referentie werd gebruikt in het kantoor van Walter Gropius. Na het afronden van haar studie concentreerde ze zich op de fotografie. Samen met haar man, de Bauhaus-student Alfred Arndt, ging ze in 1927 naar Probstzella in Thüringen, waar haar man als architect betrokken was bij de bouw van het "Haus des Volkes". Twee jaar later keerde het echtpaar terug naar het Bauhaus in Dessau, nadat Alfred Arndt in 1929 door de Bauhaus-directeur Hannes Meyer tot hoofd van de uitbreidingswerkplaats werd benoemd. In Dessau maakte Gertrud Arndt vervolgens een veelgeprezen serie fotografische zelfportretten.

100 % zuivere scheerwol
Handgeknoopt in Nepal
Kleur: Blauw, Grijs, Geel
Afmetingen: 180 x 240 cm