Technologie wordt meubilair; een opvallende uitvinding wordt een elegant object in het interieur. Ludwig Mies van der Rohe was de eerste die de sledestoel van esthetische lichtheid voorzag en hem met gebogen lijnen in verband bracht met zijn omgeving. In de aanloop naar de door hem georganiseerde Landgoedtentoonstelling Weissenhof maakte Mies van der Rohe dankzij Mart Stam kennis met het principe van de sledestoel. Hoe nieuw deze aanpak ook was, Mies van der Rohe was niet onder de indruk van de eerste uitvoering door Stam. De technologische vernieuwing beantwoordde hij meteen met een eigen esthetische oplossing, die hij in 1927 kon presenteren.

De S 533 is een van de eerste sledestoelen en definieert de omgeving met zijn grote, elegant gebogen ronde stalen buisvorm. Gerichte beperking van het materiaalgebruik, elegantie van de lijnen en transparantie in de werking zijn de kenmerken van de S 533. Het heeft zijn uitzonderlijke comfort te danken aan zijn vermogen om zich door middel van buiging voortdurend aan te passen aan posities. Terwijl de meeste ontwerpen uit het begin van de jaren twintig de nadruk leggen op functionele aspecten met de nadruk op eenvoud, is de signatuur van de architect in deze fauteuil voelbaar: Het bewust luxueuze ontwerp van Mies van der Rohe combineert functionaliteit, comfort en tijdloze esthetiek. De S 533 staat voor een veranderde perceptie van kwaliteit.